Quotes

1.200+ x bekeken:

Uit 'De geboren renner'
"Verzet je niet tegen je pad. [...] Makkelijk, Licht, Soepel en Snel. Je begint met "makkelijk", want als dat alles is wat je bereikt is het zo gek nog niet. Dan werk je aan "licht". Zorg dat het geen inspanning kost, alsof het je niets kan schelen hoe hoog de helling is of hoe ver je nog moet. Als je dat lang genoeg geoefend hebt om te vergeten dat je oefent, ga je eraan werken het "soepel" te maken. Over het laatste hoef je je geen zorgen te maken - als je de eerste drie onder de knie hebt, word je vanzelf snel."

Kenenisa Bekele (Winnaar Olympisch goud 10.000 meter 2004, 2008)
"Ik ben altijd koel, ook voor een wedstrijd. Twijfels ken ik niet. In mijn hoofd wil ik altijd winnen, aan verliezen denk ik niet. Ik ben ook niet bang om te verliezen. Zenuwen ken ik evenmin. Ik ben altijd relaxed en maak tot kort voor de wedstrijd grapjes. Ik voel me ook niet extra gespannen bij een poging een wereldrecord te verbeteren. Ik ga zo hard mogelijk van start en zie wel waar het eindigt. Als het lukt, is het prachtig. En als het niet lukt, vind ik dat jammer. Volgende keer beter."

Uit 'Eet&Ren'
"De eenvoudigste manier om beter te worden is om sneller te hardlopen."

Bruce Lee
“If you always put limits on everything you do, physical or anything else, it will spread into your work and into your life. There are no limits. There are only plateaus, and you must not stay there, you must go beyond them.”

Valeri Borzov (Winnaar Olympisch goud 100 meter 1972)
"Het is als een melodie, die maar in je hoofd blijft zitten. Je komt er niet van af. Voor de omstanders was de tic pijnlijk, maar innerlijk voelde ik me volmaakt gelukkig."

Uit 'Eet&Ren'
"...Het verleden was verdwenen. Er was alleen nog de trail. Alleen beweging. Er was alleen nog het nu. En nu was genoeg. Het was meer dan genoeg. Het was alles. Ik rende. Ik rende en ik rende."

Thomas Courtney (Winnaar Olympisch goud 800 meter 1956)
"In deze finale heb ik een nieuw soort doodsangst leren kennen. Ik was nog nooit zover gegaan. Mijn hoofd explodeerde, mijn maag leek te scheuren en zelfs m'n vingertoppen deden pijn. Het enige wat ik op de laatste meters kon denken, was: als ik straks nog leef, loop ik nooit meer."

Haile Gebrselassie (Winnaar Olympisch goud 10.000 meter 1996, 2000)
"Toen ik 16 jaar oud was, liep ik mijn allereerste marathon in Addis Abeba. Nog nooit had ik zo'n lange afstand gelopen. Het langste dat ik liep was iedere ochtend de tien kilometer naar school. Ik had er helemaal geen voorstelling van hoever 42 kilometer is. In het begin ging het allemaal heel makkelijk, maar na 25 kilometer werd het erg zwaar. Onderweg moesten we ook over trappen lopen. Hoe ik het de laatste zes, zeven kilometer volgehouden heb, weet ik niet meer. Ik werd 99e, maar mijn tijd van 2.45 was voor een zestienjarige helemaal zo slecht nog niet. Mijn besluit om atleet te worden stond in ieder geval vast."

Uit 'De geboren renner'
"Voorbij de meest extreme vermoeidheid en pijn vinden we wellicht een mate van verlichting en kracht waarvan we nooit hadden vermoed dat we erover beschikten; bronnen van kracht die nooit worden aangesproken omdat we nooit door de hindernis breken."

Marti ten Kate (Winnaar NK 10.000 meter 1986, 1987, 1989, 1990)
"Het mooiste vind ik de halve marathon. Het spel ervan vind ik heerlijk. Vooral als het stormt en regent. Dat geeft een extra dimensie. En dan af en toe keihard versnellen. Tegen de wind in, tegen een heuvel op. Ik win graag de City-Pier-City op die manier. Stukje hard, stukje zacht, links van de weg, rechts van de weg, versnellen op elk bruggetje, elk heuveltje. Het veld achter me horen kreunen, protesteren."

Uit 'Eet&Ren'
"Want dat is wat we allemaal najagen - die 'zone' waarin we op de top van ons vermogen presteren. Dat moment dat we denken niet meer verder te kunnen maar wel doorgaan. We weten allemaal hoe dat moment voelt, hoe zelden het zich voordoet en de pijn die we moeten doorstaan om het opnieuw te ervaren."

Florence Griffith  (Winnaar Olympisch goud 100 en 200 meter 1988)
"Ik voel dat ik anders loop dan voorheen, zeker. Optimaler. Het gekke is dat toen ik 10.49 liep in Indianapolis, ik voor mijn gevoel helemaal niet zo hard liep. Ik had een goede paslengte, knieheffing, afzet en armbeweging, maar het voelde niet alsof ik vloog. Als ik de beelden terugzie, ziet het er sneller uit dan het aanvoelde."

Abebe Bikila  (Winnaar Olympisch goud marathon 1960, 1964)
Na het winnen van de Olympische marathon van Rome op blote voeten: "Ik had er nog wel eentje kunnen lopen."

Rolf Jansen (cabaretier en hardloper)
"Ik heb wel eens gezegd dat ik op hoge leeftijd het wereldrecord op de marathon voor boven de 80 wil verbeteren om dan na de finish dood neer te vallen. Maar dat is link, want dan zeggen de mensen "zie je wel, hardlopen is toch niet goed voor je". Terwijl ik het dan toch maar 67 jaar heb volgehouden."

Uit 'Eet&Ren'
"...'Laat de pijn maar uit je oren komen'. Dat deed ik alleen niet.Ik hield de pijn vast. Ik nam bezit van de pijn. Ik gebruikte het."

Scott Jurek (Ultraloper), uit 'Eet&Ren'
"Het leven is geen wedstrijd. Ook een ultramarathon niet, niet echt, ook al ziet dat er wel zo uit. Er is geen eindstreep. We streven naar een doel, en of we dat doel bereiken of niet is van belang, maar het is niet het belangrijkste. Van belang is hoe we naar dat doel toewerken. Wat wezenlijk is is de stap die we nu nemen."

Uit 'De geboren renner'
"Hij was puur bij toeval op het meest geavanceerde wapen in het arsenaal van de duurloper gestuit: in plaats van weg te lopen voor vermoeidheid, ontvang je haar hartelijk. Je weigert haar te laten gaan. Je leert haar zo goed kennen dat je er niet meer bang voor bent."

Uit 'Eet&Ren'
"In de zone zijn, even aan satori proeven - de plotselinge bewustwording. Zen-achtige helderheid die zich voordoet als je er het minst op bedacht bent, vaak als je je lichaam tot zijn uiterste grens hebt gedwongen. Dan vind ik het deel van mezelf dat groter is dan de pijn. [...] Ik bleef in het ritme tot het zelfs geen ritme meer was. Het was alleen nog maar zijn. Het was alles en niets."

Rotterdams Dagblad (2004)
En als laatste voor de humor en het enorme relativeringsvermogen:
"De eindstreep op de Coolsingel zuigt in één keer al de spanning weg uit de dodelijk vermoeide en uitgemergelde lichamen. En maakt emoties los. Tranen vloeien er bij de vleet. Maar niet alleen dat. De finish is een vloedlijn van alles dat vloeien kan. Urine, braaksel, bier, bloed en zelfs champagne.
Zijn eerste marathon vorig jaar was nog goed gegaan maar vandaag finisht een loper in 3:58 en kotst bij binnenkomst zijn maag leeg waarbij spontaan zijn kunstgebit meekomt en tegen het asfalt klettert. Moeizaam bukkend worden de tanden opgeraapt en weer op hun plek gestopt. Het overgeven houdt niet op. De pet gaat af en doet dienst als kotszak. Die is in een mum van tijd overvol waarna de uitgewoonde loper zijn maaginhoud de vrije loop laat. De spetters springen op tegen zijn benen."

Geen opmerkingen:

Een reactie posten